Tytuł: Donnie Darko

Dystrybucja: Gutek Film

Informacje: reżyseria Richard Kelly scenariusz Richard Kelly zdjęcia Steven B. Poster muzyka Michael Andrews

Treść: “Bohater, Donnie, jest  uważanym za niezrównoważonego psychicznie nastolatkiem. Pewnego dnia widzi postać: człowieka-królika, który wywabił go nocą z domu, przez co uratował chłopakowi życie. Podczas kolejnych “wizyt” królik wyjawia mu, że jest przybyszem z przyszłości i pragnie zapobiec pewnym zdarzeniom. W tym celu Donnie zostaje zmuszony do wykonania różnych przedziwnych, destrukcyjnych dla otoczenia zadań. Wraz z rozwojem akcji okazuje się jednak, że nakazy przybysza prowadziły do konkretnego celu… Film porusza temat podróży w czasie, możliwości jego odwrócenia i zmiany wydarzeń oraz tajemnicy, jaką jest nasz umysł.” (filmweb)

O co chodzi w filmie Donnie Darko: Na wstępie należy zauważyć, że film jest uznawany za jeden z najlepszych i wręcz kultowych. Wiele osób nawet dostając wskazówki ma jednak problemy z jego interpretacją. Przejdźmy jednak do rzeczy.

W dniu kiedy na Donniego ma spaść silnik czyli 2giego listopada dochodzi do styku dwóch wszechświatów. Takie połączenie powoduje zachwiania w obu rzeczywistościach, które ze względu na wspólne mianowniki mają na siebie dualistyczny wpływ.

Gdy na Donniego ma spaść silnik i go zabić, Frank (tajemniczy człowiek-królik) wywołuje go z łóżka tym samym ratując mu życie. Okazuje się jednak, że silnik, który miał spaść na bohatera jest nieznanego pochodzenia, ponieważ nikt nie zarejestrował żadnego samolotu w tamtym okresie nad miastem. W dodatku od tego momentu Frank zaczyna wymagać od Donniego wykonywania wielu zadań, które mają przykre implikacje w świecie i wśród otaczających ludzi.

Ze względu na zachwianie czaso-przestrzeni okazuje się, że zadaniem Donniego jest naprawienie zmian. Jeśli tak się nei stanie to drugi wszechświat w ciągu 28 dni wciągnie i unicestwi obecny. Aby móc tego dokonać Donnie dostaje specjalne moce, które w miarę biegu filmu się coraz bardziej ujawniają.

Frank czy Gretchen to postaci, które nie straciłby życia, gdyby Donnie nie został uratowany przed śmiercią, natomiast większośc innych bohaterów to tylko “marionetki”, które mają doprowadzi bohatera do rozwiązania zagadki i finałowej sceny.

Patrząc na zdarzenia w świecie i niemożność ich naprawienia, gdy czas znów się zapętla Donnie postanawia nie wstać z łóżka i zostać zabitym przez artefakt z samolotu. Tym samym ratuje wszechświat i ludzi, których kocha.

Do tej intepretacji i analizy filmu dołączam również prośbę, byście zajrzeli na stronę filmu. Nie jest ona po prostu jego reklamą lecz swoistym dodatkiem, którego przejście może wam pokazać kilka nowych rzeczy w Donnie Darko.

Andrzej Głowicki

Tytuł: To nie jest kraj dla starych ludzi / No Country for Old Men

Dystrybucja: United International Pictures

Informacje: reżyseria Joel Coen , Ethan Coen scenariusz Ethan Coen , Joel Coen zdjęcia Roger Deakins muzyka Carter Burwell

Treść: “Mroczny thriller braci Coen, rozwijający się w prawdziwy dramat egzystencjalny - na VIII nominacji do Oskara. Pewien myśliwy (Josh Brolin) natrafia niedaleko granicy z Meksykiem na przedziwne znalezisko: paczki heroiny, 2 milionów dolarów i kilka ciał. Niewiele myśląc, zabiera pieniądze - co sprowadza mu na głowę prawdziwe kłopoty, z szalonym płatnym mordercą (nagrodzony Złotym Globem oskarowy faworyt Javier Bardem) na czele. Zabójca nie będzie miał jednak łatwego zadania - przypadkowy złodziej służył bowiem w wojsku i doskonale potrafi zacierać swe ślady…” (filmweb)

O co chodzi w filmie No Country for Old Men:

To na co na wstępie należy zwrócić uwagę to fakt, że głównym bohaterem filmu wcale nie jest żaden ze złodziei czy morderców, ale poszukujący ich szeryf grany przez Tommy’ego Lee Jonesa (Ed Tom Bell). To on jest bohaterem, który żyje zgodnie ze starymi zasadami i nie do końca może się odnaleźć w nowym świecie. „Nie pozostaje mi chyba nic innego, tylko zgodzić się na bycie częścią tego świata.” to jedne z pierwszych słów, które padają z jego ust w filmie.
Płatny morderca grany przez Javiera Bardem (Anton Chigurh) jawi się w filmie jako postać o specjalnej moralności. Pomimo szaleństwa i brutalności stara się on nigdy nie łamać swoich odgórnych zasad - niezależnie od sytuacji. Wskazuje to w pewien sposób, że nawet osoby, aspołeczne i nieprzystosowane do rzeczywistości również muszą ją jakoś porządkować, by nie stała się im zupełnie obca, a z pomocą w tym czynie przychodzą im zasady.

Brady mówi nawet do jednej ze swoich ofiar „Jeżeli wierność twoim zasadom przywiodła cię w to miejsce - jaką wartość mają te zasady?” Otóż właśnie zasady straciły tu jakiekolwiek znaczenie”. De facto ofiarę do śmierci doprowadziło złamanie przez nią zasad, którymi miała się z góry kierować, zatem to zdanie nie do końca trafia w jej sytuację egzystencjalną. Doskonale jednak obrazuje samo przesłanie filmu.

Interesującą sceną jest moment, w którym Anton Chigurh przychodzi do żony ściganego Llewelyn Moss`a i oferuje jej swoją starą umowę - “orzeł czy reszka”. Na tej podstawie ma ją zabić lub darować jej życie. Kobieta jednak w przeciwieństwie do innych bohaterów filmu odmawia wzięcia udziału w grze. Tym samym w domyśle Anton nie może jej zabić, co pokazuje mu schyłek również jego reguł świata, które mogą zostać obalone.

Główny bohater filmu to szeryf, który jest do tego stopnia zagubiony w nowym szybko powstającym kraju, że nawet pomimo możliwości chwytania przestępców nawet nie stara się tego wykonać. No Country for Old Men ukazuje jego wewnętrzne przemiany i niepokój egzystencjalny im sprzyjający. To właśnie niepokój sprawia, ze szeryf czuje się żywym-umarłym, który czuje się wyobcowany ze świata i otaczającej go rzeczywistości.

Andrzej Głowicki

Tytuł: Życie przed oczami / The Life Before Her Eyes (2007)

Dystrybucja: Magnolia FIlms

Informacje: reżyseria: Vadim Perelman, scenariusz: Emil Stern, zdjęcia: Paweł Edelman, muzyka: James Horner, obsada: Uma Thurman, Evan Rachel Wood, Gabrielle Brennan, Nathalie Paulding, Eva Amurri, Adam Chanler-Berat, James Urbaniak, Brett Cullen ..

Treść: “Diana, perfekcyjna pani domu i matka przechodzi załamanie nerwowe, kiedy wracają wspomnienia ze strzelaniny w szkole w Columbii, w której straciła swoją przyjaciółkę.” (filmweb)

O co chodzi w  filmie The Life Before Her Eyes:

Na pierwszy rzut oka The Life Before Her Eyes czyli w wersji polskiej Życie przed oczami, jest filmem dotyczącym strzelaniny w jednej z miejscowych szkół. Jest to jednak bardzo powierzchowna kwestia. Interpretacja jest jednak inna. Tak na prawdę film oparty na książce Laury Kisischke dotyczy 17-letniej dziewczyny poszukującej własnego ja. Tragedia w szkole jest tylko do tego małym dodatkiem, a nie właściwą treścią filmu.

Pewnego dnia przypominającego każdy inny, po zabiciu połowy uczniów szkoły i nauczycieli do damskiej łazienki wbiega uzbrojony Michael Patrick, który stwierdza, że musi zabić jedną z obecnych tam dziewczyn - Dianę [główną bohaterkę] oraz jej najlepszą [i jedyną] przyjaciółkę Maureen. To one mają wybrać, która zginie.

W tym momencie w oczach Diany zaczyna przemykać jej przyszłe życie [odgrywane przez Ume Thurman], a w jej umyśle pojawia się konsternacja czy to je ma stracić czy najlepszą przyjaciółkę. Wybiera własną śmierć.

Zostaje śmiertelnie postrzelona, jednak nadal nie przestaje snuć wizji przyszłego życia, które w ostatnich momentach konania zaczynają przypominać sen, w którym wszystko zaczyna się nielogicznie mieszać. Jej córeczka znika w lesie, jej mąż zdradza ją z młodą dziewczyną, która ma de facto jej twarz, przychodzi do szkoły na rocznicę tragedii w szkole, jednak nie jako jej uczestnik.

Film Życie przed oczami, może budzić wątpliwości w interpretacji ze względu na złożoną formę przedstawiania obrazu. Konstrukcja filmu jest tym samym nie-linearna i przypomina odrobinę sen na jawie. Cały czas widzimy dwa pocięte i wymijające się wątki - dorosłego życia Diany oraz zdarzeń sprzed 15 lat w szkole.
Na tej podstawie oglądając film drugi raz łatwiej jest zwrócić uwagę na liczące się wątki i słowa z młodzieńczego życia Diany względem zdarzeń w dorosłości [np. tego, że już będąc nastolatką miała kontakt z profesorem Filozofii]. Warto tym samym obejrzeć film drugi raz.

Andrzej Głowicki