Tytuł:

Informacje: reżyseria: John Carpenter, scenariusz: Dan O’Bannon, John Carpenter, zdjęcia: Douglas Knapp, muzyka: John Carpenter, czas trwania: 83

Treść: “Niskobudżetowa kosmiczna farsa mistrza horrorów Johna Carpentera. Opowieść o załodze statku kosmicznego, którego dwudzistoletnia misja polegała na niszczeniu planet i meteorów, które mogły zagrozić poruszającym się w kosmosie statkom. Niestety, nagle komputer pokładowy, Matka, traci kontrolę nad wysyłaniem bomb…” (filmweb)

O co chodzi w filmie Dark Star:

Zabawne jest to, że ludzie czeęto ten film nisko oceniają ze względu na brak efektów. Po pierwsze jest to spowodowane tym, że jest on dość stary [lata 80te] po drugie w nim chodzi generalnie o dialogi, sytuację psychologiczną i sam pomysł. A te zasługują na conajmniej uznanie. Nie jest to też do końca komedia mimo przypisywania mu takiego miana.
Film opiera się na dialogu kapitana Doolittle z inteligentną bombą, która nabiera tak ogromnej świadomości samej siebie i swojego miejsca w świecie, że postanawia wybuchnąć na statku, a nie planecie, która pierwotnie miała zniszczyć. Inteligentna, pełna filozoficznych rozterek bomba rozmawia z załogą, która stara się jej wyperswadować wybuch w nieprzewidzianym miejscu.
Tylko jak wytłumaczyć komuś, kto zrozumiał, że jego egzystencja nie ma sensu i daży ku zagładzie, że ma postąpić w taki, a nie inny sposób. Nawiązuje to niejako do bólu istnienia towarzyszącemu filozofom życia, którzy uważali, że wszystko co nas otacza nie ma sensu i na nic nie mamy na dłuższą metę wpływu. Kapitan statku stara się wyperswadować bombie wybuch poprzez wprowadzenie pewnych podstaw fenomenologii. Pyta ją skąd wie, że w ogóle istnieje i że wszytko wokoło jest prawdziwe. Podważa istnienie i władze intuicji oraz zmysłów, które mozna łatwo oszukać. Wszystko co wiemy o świecie sprawdza się tylko do naszych wrażeń wewnętrznych.
Kapitan próbuje bombie wytłumaczyć, że wcale nie musi wybuchać, bo być może źle odebrała swoją własność i możliwości działań.
Problem polega na tym, że cała moc bomby w momencie uzyskania świadomości polega wyłącznie na tym, ze sama może zdecydować o czasie i miejscu swojej “śmierci”. Na koniec filmu bomba stwierdza jednak, że zniszczy statek, który ją przywiózł i zniszczy ciemność oraz swoją samotność w kosmosie mówiąc “niech stanie się światło” (nawiązanie do big bang oraz budowania świata).

Tytuł:

Informacje: reżyseria Alex Proyas, scenariusz David S. Goyer, Lem Dobbs zdjęcia Dariusz Wolski muzyka Trevor Jones czas trwania: 100

Treść: “Rzeczywistość z pogranicza jawy i snu. Młody mężczyzna budzi się w pokoju hotelowym. Nic nie pamięta, a na podłodze znajduje trupa dziewczyny. Z dokumentów, które przy sobie znajduje dowiaduje się, że nazywa się John Murdoch. Ucieka z obcego sobie miejsca, a jego tropem podąża policja i dziwni ludzie w czarnych ubraniach” (filmweb)

O co chodzi w filmie Dark City:

John Murdoch (Rufus Sewell) ma kompletny zanik pamięci. Budzi się w pokoju hotelowym obok ciała martwej prostytutki, nie pamięta co się stało. Zaczynają ścigać go tajemnicze zamaskowane odrobinę przypominające przybyszy z podziemia istoty.
Bohater nic nie pamięta i przemierzając ulice obcego i cały czas spoczywającego w mroku miasta stara się poukładać swoje życie w jedną całość.
W pewnym momencie Murdoch zdaje sobie sprawę, że nikt z ludzi mieszkających w mieście nie jest w stanie sięgnać pamięcią dalej niż kilka godzin wstecz a miasta samego w sobie nie da ssię opuścić. Metro dojezdrza tylko do jednej stacji i się urywa, nie ma żadnych innych dróg wylotowych.
Okazuje się, że całe miasto nonstop zmieniające swój wygląd i przekształcające formy jest dziełem kosmitów, którzy porwali grono osób i robią na nich eksperymenty by poznać czym jest dusza. Celem przybyszy ciemności jest zbadanie jej istoty, a próbują to zrobić poprzez wyrafinowane zabawy z pamięcią jednostek oraz otaczającą ich rzeczywistością (zamieniają ludzi miejscami, funkcjami etc). Na tej podstawie chcą sprawdzić kiedy i ona się sama w sobie zachwieje.
Na końcu filmu Murdoch pokonuje pbcych i sam staje się panem świata. Stwarza własny świat i plażę, na której może szczęśliwie żyć ze swoją wybranką.
Tym samym film nawiązuje do znanej teorii genidentyczności, która stanowi o tym, że mimo upływu lat, zmianie wyglądu czy lukach w pamięci nadal człowiek jest “sobą”.
Film próbując odpowiedzieć na pytanie kiedy przestnaiemy być tym kim jesteśmy podejmuje odpowierdź, iż to dusza, której nie mogli wybadać kosmici stanowi naszą istotę i sprawia, że ludzie są unikalni.
Autorzy filmu podkreślają jednak rolę jaką pełni pamięć w życiu indywidualnej jednostki i to, że bez niej nawet mając tę samą niezmienną dusze w pewnym stopniu przestajemy być tymi samymi ludźmi. Nawiązuje to do teorii głoszącej, że człowiek jest zbiorem wydarzeń. Gdyby wszystkie z nich zostały zapomniane to przestałby istnieć.
Film zahacza również o wątek tworzenia światów i odróżniania realności od snu. W efekcie okazuje się jednak, że to bohater sam tworzy otaczającą rzeczywistość tym samym nie byłoby jej bez niego.
Zakończenie filmu pokazuje, ze bohater rzeczywiście zbudował jasną rzeczywistość pełna słońca jest tak tylko ze względu na jego wyobraźnię. Zamienił się po prostu rola z kosmitami.
Film wzbudza swoistą refleksję, że tak na prawdę wszystko jest subiektywne i każdy znas żyje w odrobinę innym świecie, a jego postrzeganie zależy wyłącznie od naszych właściwości czy uwarunkowań.

Tytuł:

Informacje: reżyseria,scenariusz,muzyka David Lynch zdjęcia Peter Deming muzyka czas trwania: 146

Dystrybucja: Gutek Film

Treść: “Młoda kobieta traci pamięć w wyniku wypadku samochodowego. Półprzytomna znajduje schronienie w apartamencie, do którego następnego dnia wprowadza się początkująca aktorka Betty. Dziewczyny zaprzyjaźniają się. Okazuje się, iż torba rannej wypełniona jest pieniędzmi. Bohaterki próbują rozwikłać zagadkę. Natrafiają jednak na nowe pytania i tajemnice: puste mieszkania, nieznajomych mężczyzn, morderstwa oraz dziwne nocne spektakle.”(filmweb)

O co chodzi w filmie Mulholland Drive:

Interpretacja filmu wydaje się pozornie łatwa. Cała historia filmu do pewnego momentu jest zupełnie sensowną lekko zabarwioną thrillerem opowieścią, w pewnym momencie jednak [po znalezieniu przez dziewczyny pudełka, które udaje im się otworzyć]. Cała misternie zbudowana rzeczywistość filmu upada.
Postaci zamieniają się miejscami, miejsce mają dziwne sceny, a na koniec nawet dwie główne bohaterki stają się zupełnie kimś innym.
Okazuje się, że cały film to marzenia senne Diane Selwyn (występuje w nich jako Betty_, która jest niezadowolona ze swojego życia i zazdrosna o była kochankę Camille (w śnie Ritę) mającą się właśnie zaręczyć z reżyserem Adamem.
Jej sen przypomina koszmar, ponieważ, ze względu na swą chorobliwą zazdrość w życiu prywatnym zleciała zabójstwo koleżanki, a teraz w śnie chce to naprawić i wyrzucić z pamięci.
To właśnie pudełko ma być sygnałem spełnienia zlecenia płatnego mordercę, dlatego jego otwarcie nicyzm puszka pandory odmienia świat. Diane popełnia w efekcie zamobójstwo.
Film jednak nie jest łatwy do zrozumienia, po kilkuktornym go obejrzeniu używając poniższego klucza, staje się on jednak w 100% jasny.

Klucz do wyjaśnienia zagadki Mulholland Drive

1. Zwróć uwagę na sam początek filmu. Znajdują się tam znaki, które wyjaśniają zagadkę jeszcze przed napisami!
Widzimy tam min. imprezę z okazji zaręcznym Adama i Camille, imie Betty pada przed Dianne, widać zarys niebieskiego pudełka, ktoś zapada w sen!

2. Czerwona lampa przy telefonie
Zostaje on odebrany w rzeczywistości dopiero na końcu i zwiastuje imprezę zaręczynową. W śnie taki telefon nie pada, nikt go nie podnosi.

3. Tytuł filmu, na który Adam robi casting jest słyszalny tylko raz - “Sylvia North Story“, mówią przy nim od razu nazwisko Camilla Rhodes. To też świadczy o innej rzeczywistości.

4. Miejsce, w którym zdarza się wypadek jest dokładnie przed domem Adama. Dianne trafić ma w to miejsce na impreze, która jst dla niej ‘ostatnią kroplą goryczy’. W śnie natomiast to Camille spotyka tam coś złego.

5. Kto i czemu daje klucze?
Betty dostaje klucz od Cococ do domu martwej cioci Ruth, Rita (Camille) ma w torebce niebieski klucz ale nigdy go nie dotyka. Jest to pewnego typu oddalenie winy Betty, która nei chce mieć z nim nic wspólnego.

6. Zwróć uwagę na ręcznik, popielniczkę, kubek kawy. Taka jest ich chronoliga wysętpowania.

7. Klub Silencio - zwraca uwage na to, ze jesteśmy we śnie i nic tutaj nie jest prawdą.

8. Czy talent pomógł Camilli? Nie to bracia Castigliane dają jej rolę w “The Sylvia North Story”. Pokazuje to, ze Dianne czuje się niedoceniona i chce naruszyć jej sukces.

9. Kim jest i kiedy się pojawia człowiek-duch z tyłu ‘Winkies‘?
Najpierw powoduje zawał serca, później okazuje się żebrakiem, uwalniającym staruszków, a na końcu widzimy, że to jednak kobieta.. Jest to inna personifikacja Diany.

10. Gdzie jest ciocia Ruth?
To już powinno być proste

Tytuł: Donnie Darko

Dystrybucja: Gutek Film

Informacje: reżyseria Richard Kelly scenariusz Richard Kelly zdjęcia Steven B. Poster muzyka Michael Andrews

Treść: “Bohater, Donnie, jest  uważanym za niezrównoważonego psychicznie nastolatkiem. Pewnego dnia widzi postać: człowieka-królika, który wywabił go nocą z domu, przez co uratował chłopakowi życie. Podczas kolejnych “wizyt” królik wyjawia mu, że jest przybyszem z przyszłości i pragnie zapobiec pewnym zdarzeniom. W tym celu Donnie zostaje zmuszony do wykonania różnych przedziwnych, destrukcyjnych dla otoczenia zadań. Wraz z rozwojem akcji okazuje się jednak, że nakazy przybysza prowadziły do konkretnego celu… Film porusza temat podróży w czasie, możliwości jego odwrócenia i zmiany wydarzeń oraz tajemnicy, jaką jest nasz umysł.” (filmweb)

O co chodzi w filmie Donnie Darko: Na wstępie należy zauważyć, że film jest uznawany za jeden z najlepszych i wręcz kultowych. Wiele osób nawet dostając wskazówki ma jednak problemy z jego interpretacją. Przejdźmy jednak do rzeczy.

W dniu kiedy na Donniego ma spaść silnik czyli 2giego listopada dochodzi do styku dwóch wszechświatów. Takie połączenie powoduje zachwiania w obu rzeczywistościach, które ze względu na wspólne mianowniki mają na siebie dualistyczny wpływ.

Gdy na Donniego ma spaść silnik i go zabić, Frank (tajemniczy człowiek-królik) wywołuje go z łóżka tym samym ratując mu życie. Okazuje się jednak, że silnik, który miał spaść na bohatera jest nieznanego pochodzenia, ponieważ nikt nie zarejestrował żadnego samolotu w tamtym okresie nad miastem. W dodatku od tego momentu Frank zaczyna wymagać od Donniego wykonywania wielu zadań, które mają przykre implikacje w świecie i wśród otaczających ludzi.

Ze względu na zachwianie czaso-przestrzeni okazuje się, że zadaniem Donniego jest naprawienie zmian. Jeśli tak się nei stanie to drugi wszechświat w ciągu 28 dni wciągnie i unicestwi obecny. Aby móc tego dokonać Donnie dostaje specjalne moce, które w miarę biegu filmu się coraz bardziej ujawniają.

Frank czy Gretchen to postaci, które nie straciłby życia, gdyby Donnie nie został uratowany przed śmiercią, natomiast większośc innych bohaterów to tylko “marionetki”, które mają doprowadzi bohatera do rozwiązania zagadki i finałowej sceny.

Patrząc na zdarzenia w świecie i niemożność ich naprawienia, gdy czas znów się zapętla Donnie postanawia nie wstać z łóżka i zostać zabitym przez artefakt z samolotu. Tym samym ratuje wszechświat i ludzi, których kocha.

Do tej intepretacji i analizy filmu dołączam również prośbę, byście zajrzeli na stronę filmu. Nie jest ona po prostu jego reklamą lecz swoistym dodatkiem, którego przejście może wam pokazać kilka nowych rzeczy w Donnie Darko.

Andrzej Głowicki

Dystrybucja: United International Pictures

Informacje: reżyseria Joel Coen , Ethan Coen scenariusz Ethan Coen , Joel Coen zdjęcia Roger Deakins muzyka Carter Burwell

Treść: “Mroczny thriller braci Coen, rozwijający się w prawdziwy dramat egzystencjalny - na VIII nominacji do Oskara. Pewien myśliwy (Josh Brolin) natrafia niedaleko granicy z Meksykiem na przedziwne znalezisko: paczki heroiny, 2 milionów dolarów i kilka ciał. Niewiele myśląc, zabiera pieniądze - co sprowadza mu na głowę prawdziwe kłopoty, z szalonym płatnym mordercą (nagrodzony Złotym Globem oskarowy faworyt Javier Bardem) na czele. Zabójca nie będzie miał jednak łatwego zadania - przypadkowy złodziej służył bowiem w wojsku i doskonale potrafi zacierać swe ślady…” (filmweb)

O co chodzi w filmie No Country for Old Men:

To na co na wstępie należy zwrócić uwagę to fakt, że głównym bohaterem filmu wcale nie jest żaden ze złodziei czy morderców, ale poszukujący ich szeryf grany przez Tommy’ego Lee Jonesa (Ed Tom Bell). To on jest bohaterem, który żyje zgodnie ze starymi zasadami i nie do końca może się odnaleźć w nowym świecie. „Nie pozostaje mi chyba nic innego, tylko zgodzić się na bycie częścią tego świata.” to jedne z pierwszych słów, które padają z jego ust w filmie.
Płatny morderca grany przez Javiera Bardem (Anton Chigurh) jawi się w filmie jako postać o specjalnej moralności. Pomimo szaleństwa i brutalności stara się on nigdy nie łamać swoich odgórnych zasad - niezależnie od sytuacji. Wskazuje to w pewien sposób, że nawet osoby, aspołeczne i nieprzystosowane do rzeczywistości również muszą ją jakoś porządkować, by nie stała się im zupełnie obca, a z pomocą w tym czynie przychodzą im zasady.

Brady mówi nawet do jednej ze swoich ofiar „Jeżeli wierność twoim zasadom przywiodła cię w to miejsce - jaką wartość mają te zasady?” Otóż właśnie zasady straciły tu jakiekolwiek znaczenie”. De facto ofiarę do śmierci doprowadziło złamanie przez nią zasad, którymi miała się z góry kierować, zatem to zdanie nie do końca trafia w jej sytuację egzystencjalną. Doskonale jednak obrazuje samo przesłanie filmu.

Interesującą sceną jest moment, w którym Anton Chigurh przychodzi do żony ściganego Llewelyn Moss`a i oferuje jej swoją starą umowę - “orzeł czy reszka”. Na tej podstawie ma ją zabić lub darować jej życie. Kobieta jednak w przeciwieństwie do innych bohaterów filmu odmawia wzięcia udziału w grze. Tym samym w domyśle Anton nie może jej zabić, co pokazuje mu schyłek również jego reguł świata, które mogą zostać obalone.

Główny bohater filmu to szeryf, który jest do tego stopnia zagubiony w nowym szybko powstającym kraju, że nawet pomimo możliwości chwytania przestępców nawet nie stara się tego wykonać. No Country for Old Men ukazuje jego wewnętrzne przemiany i niepokój egzystencjalny im sprzyjający. To właśnie niepokój sprawia, ze szeryf czuje się żywym-umarłym, który czuje się wyobcowany ze świata i otaczającej go rzeczywistości.

Andrzej Głowicki

Tytuł: Życie przed oczami / The Life Before Her Eyes (2007)

Dystrybucja: Magnolia FIlms

Informacje: reżyseria: Vadim Perelman, scenariusz: Emil Stern, zdjęcia: Paweł Edelman, muzyka: James Horner, obsada: Uma Thurman, Evan Rachel Wood, Gabrielle Brennan, Nathalie Paulding, Eva Amurri, Adam Chanler-Berat, James Urbaniak, Brett Cullen ..

Treść: “Diana, perfekcyjna pani domu i matka przechodzi załamanie nerwowe, kiedy wracają wspomnienia ze strzelaniny w szkole w Columbii, w której straciła swoją przyjaciółkę.” (filmweb)

O co chodzi w  filmie The Life Before Her Eyes:

Na pierwszy rzut oka The Life Before Her Eyes czyli w wersji polskiej Życie przed oczami, jest filmem dotyczącym strzelaniny w jednej z miejscowych szkół. Jest to jednak bardzo powierzchowna kwestia. Interpretacja jest jednak inna. Tak na prawdę film oparty na książce Laury Kisischke dotyczy 17-letniej dziewczyny poszukującej własnego ja. Tragedia w szkole jest tylko do tego małym dodatkiem, a nie właściwą treścią filmu.

Pewnego dnia przypominającego każdy inny, po zabiciu połowy uczniów szkoły i nauczycieli do damskiej łazienki wbiega uzbrojony Michael Patrick, który stwierdza, że musi zabić jedną z obecnych tam dziewczyn - Dianę [główną bohaterkę] oraz jej najlepszą [i jedyną] przyjaciółkę Maureen. To one mają wybrać, która zginie.

W tym momencie w oczach Diany zaczyna przemykać jej przyszłe życie [odgrywane przez Ume Thurman], a w jej umyśle pojawia się konsternacja czy to je ma stracić czy najlepszą przyjaciółkę. Wybiera własną śmierć.

Zostaje śmiertelnie postrzelona, jednak nadal nie przestaje snuć wizji przyszłego życia, które w ostatnich momentach konania zaczynają przypominać sen, w którym wszystko zaczyna się nielogicznie mieszać. Jej córeczka znika w lesie, jej mąż zdradza ją z młodą dziewczyną, która ma de facto jej twarz, przychodzi do szkoły na rocznicę tragedii w szkole, jednak nie jako jej uczestnik.

Film Życie przed oczami, może budzić wątpliwości w interpretacji ze względu na złożoną formę przedstawiania obrazu. Konstrukcja filmu jest tym samym nie-linearna i przypomina odrobinę sen na jawie. Cały czas widzimy dwa pocięte i wymijające się wątki - dorosłego życia Diany oraz zdarzeń sprzed 15 lat w szkole.
Na tej podstawie oglądając film drugi raz łatwiej jest zwrócić uwagę na liczące się wątki i słowa z młodzieńczego życia Diany względem zdarzeń w dorosłości [np. tego, że już będąc nastolatką miała kontakt z profesorem Filozofii]. Warto tym samym obejrzeć film drugi raz.

Andrzej Głowicki